Calculated Relationship With the Guru or Rabb

Example of a calculated relationship would be like “If you do this for me, then I will do this for you.”

For example, “if you cure my sickness”; “if you improve my business … “; “if you give me more wealth …”; “if you help me win case in the court … “; “if you help my children pass their exams … “; “if you help me pass my driving test ….”; “if I count beads so many times…”; and so on, “then I will perform Akhand Paath or Saadhaaran Paath or Sukhmani Sahib Paath” or some sort of Paath; “Then I will offer Rumaalaa” or “Langar” or “Parsaad” or “donation”; and so on.

Isn’t this what most of us (if not all) witness routinely in Gurdwaras, specifically when Bhais (priest) perform Ardaas! Usually, Bhais reads from a big list containing names of those who paid them or the Gurdawara, in return for favors from the Guru / Rabb/God. In order to secure return-business, these shameless priests or Bhais will say anything or read to please their host!

Just think, for example, if someone does not know how to drive an automobile properly, then why the Satguru / Rabb or Divine wants to grant that person a driving license? So that he can go out and kill people on the road!

What a joke! Totally contrary to the Gurmat (Wisdom, Giaan, Upadesh or Way of the Sri Guru Granth Sahib, SGGS…).

  • ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਤੀ ਗਣਤ ਜਿ ਰਖੈ ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਗਇਆ ॥ ਨਿਤ ਝਹੀਆ ਪਾਏ ਝਗੂ ਸੁਟੇ ਝਖਦਾ ਝਖਦਾ ਝੜਿ ਪਇਆ ॥: One who enters into a calculated relationship with the Satigur loses all “Halat” (external Mayaic world…) and “Palat” (Inner spiritual world, Heart….). He grinds his teeth (ਕਚੀਚੀਆਂ ਵੱਟਦਾ ਹੈ) continually and foams at the mouth (like a rabid dog); screaming in anger (ਖਪਦਾ ਖਪਦਾ, at the end), he perishes (ਆਤਮਕ ਮੌਤ-death of his spiritual life). (sggs 307).

This sort of Karamkaand (Rituals) fits the popular expression “blind leads blind” and gives rise to many questions. Such as, are these Bhais  etc. (Pujaaree groups) really aware of the Gurbani’s sublime Message or Wisdom? Is the Conduct of Sikh priest-class (Pujaaree system) any better than their counterparts (from other religions – whose practices have been repeatedly repudiated in the Gurbani)?

  • ਝੂਠਾ ਮੰਗਣੁ ਜੇ ਕੋਈ ਮਾਗੈ ॥ ਤਿਸ ਕਉ ਮਰਤੇ ਘੜੀ ਨ ਲਾਗੈ ॥ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਜੋ ਸਦ ਹੀ ਸੇਵੈ ਸੋ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਨਿਹਚਲੁ ਕਹਣਾ ॥੧॥: One who asks for a false gift (perishable things – ਨਾਸਵੰਤ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਮੰਗ), will not take even an instant to die (ਆਤਮਕ ਮੌਤ – death of his spiritual life). But one who continually serves the Transcendent, meeting the Guru, he is said to have become simple or free of wiles (ਅਡੋਲ, free of Maya’s cravings, free of desires, etc.). ||1|| (sggs 109).
  • ਮਾਇਆ ਮਨਹੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਮਾਂਗੈ ਦੰਮਾ ਦੰਮ ॥ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਨਾਨਕ ਨਹੀ ਕਰੰਮ ॥੧॥ ਮਾਇਆ ਸਾਥਿ ਨ ਚਲਈ ਕਿਆ ਲਪਟਾਵਹਿ ਅੰਧ ॥ ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਣ ਧਿਆਇ ਤੂ ਤੂਟਹਿ ਮਾਇਆ ਬੰਧ ॥੨॥: O Nanak! That person whose mind does not forget Maya, and who (instead of Naam: Wisdom, Virtues, Truth…) asks for (more and more) Maya each and every breath, who does not remember Prabh, (know that) he is unfortunate. ||1|| O blind (ignorant Jeeva)! Maya will not go along with you, so why do you cling to it? Contemplate the Gur-Wisdom, and the bonds of Maya will be cut asunder. ||2|| (sggs 1093).

Guru Arjan Sahib says:

  • ਨਾਨਕ ਕੈ ਘਰਿ ਕੇਵਲ ਨਾਮੁ ॥੪॥੪॥: In the Nanak’s (Inner) Home, there is only Giaan or Wisdom (i.e., Naam). ||4||4|| (sggs 1136).

The following Shabad depicts Baabaa Nanak’s incalculable relationship with the Divine and his Ardaas (prayer):

  • ਤੂ ਪ੍ਰਭ ਦਾਤਾ ਦਾਨਿ ਮਤਿ ਪੂਰਾ ਹਮ ਥਾਰੇ ਭੇਖਾਰੀ ਜੀਉ ॥ ਮੈ ਕਿਆ ਮਾਗਉ ਕਿਛੁ ਥਿਰੁ ਨ ਰਹਾਈ ਹਰਿ ਦੀਜੈ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰੀ ਜੀਉ ॥੧॥ ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਬਨਵਾਰੀ ॥ ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਗੁਪਤੋ ਵਰਤੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਦੇਖਿ ਨਿਹਾਰੀ ਜੀਉ ॥ ਰਹਾਉ ॥ ਮਰਤ ਪਇਆਲ ਅਕਾਸੁ ਦਿਖਾਇਓ ਗੁਰਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ਜੀਉ ॥ ਸੋ ਬ੍ਰਹਮੁ ਅਜੋਨੀ ਹੈ ਭੀ ਹੋਨੀ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਦੇਖੁ ਮੁਰਾਰੀ ਜੀਉ ॥੨॥ ਜਨਮ ਮਰਨ ਕਉ ਇਹੁ ਜਗੁ ਬਪੁੜੋ ਇਨਿ ਦੂਜੈ ਭਗਤਿ ਵਿਸਾਰੀ ਜੀਉ ॥ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਈਐ ਸਾਕਤ ਬਾਜੀ ਹਾਰੀ ਜੀਉ ॥੩॥ ਸਤਿਗੁਰ ਬੰਧਨ ਤੋੜਿ ਨਿਰਾਰੇ ਬਹੁੜਿ ਨ ਗਰਭ ਮਝਾਰੀ ਜੀਉ ॥ ਨਾਨਕ ਗਿਆਨ ਰਤਨੁ ਪਰਗਾਸਿਆ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਜੀਉ ॥੪॥੮॥: Too prabh daataa daan mat pooraa ham thaare bhekhaaree jeeou… (sggs 597).

Furthermore, the Gurbani stresses that “everything”, including the Divine (Saahib, Sajjan, Hari, Raam, Gobind, Prabh, Mool, etc.) is within all of us. Therefore,  who seeks outside is deluded or doubt-ridden.

  • ਭੂਲੀ ਭੂਲੀ ਮੈ ਫਿਰੀ ਪਾਧਰੁ ਕਹੈ ਨ ਕੋਇ ॥ ਪੂਛਹੁ ਜਾਇ ਸਿਆਣਿਆ ਦੁਖੁ ਕਾਟੈ ਮੇਰਾ ਕੋਇ ॥ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਾਚਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਾਜਨੁ ਉਤ ਹੀ ਠਾਇ ॥: Bhoolee bhoolee mai phiree paadhar kahai na koi… (sggs 1087).
  • ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਸੋਈ ॥: The True Saahib (Rabb) dwells within the mind; the mind that realizes this blends into (Rabb). (sggs 420).
  • ਸਭ ਕਿਛੁ ਘਰ ਮਹਿ ਬਾਹਰਿ ਨਾਹੀ ॥ ਬਾਹਰਿ ਟੋਲੈ ਸੋ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਹੀ ॥ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਿਨੀ ਅੰਤਰਿ ਪਾਇਆ ਸੋ ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਸੁਹੇਲਾ ਜੀਉ ॥੧॥: Sabh kishu ghar mahi baahari naahee… (sggs 102).

Clearly, since “everything” – including the Divine – is said to be within, one’s prayer then must be personal – directed within as well, not outside to a third-party.

Not only that, Baabaa Nanak says that we do not even need to speak to the Satguru / Rabb or God; even without speaking, knows what’s cooking in our heads (“ਵਿਣੁ ਬੋਲੇ ਜਾਣੈ ਸਭੁ ਸੋਇ”). Because, according to the edict of the Gurbani, He is within.

  • ਵਿਣੁ ਬੋਲਿਆ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ਕਿਸੁ ਆਗੈ ਕੀਚੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥: Vinu bolae sabhu kish jaanadaa… (sggs 1420).
  • ਬਹੁਤਾ ਬੋਲਣੁ ਝਖਣੁ ਹੋਇ ॥ ਵਿਣੁ ਬੋਲੇ ਜਾਣੈ ਸਭੁ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥: Bahutaa boolanu jhakhanu hoi… (sggs 661).

Leave a comment

Your email address will not be published. * = required fields. Comment Policy.